Henk kijkt terug op de Stedentrip

Squibs stedentrips: keulen, een ooggetuig verslag
Vrijdagavond, Arnhem, 26 oktober 2012. Ik, Floris, beter bekent als Henk binnen bepaalde kringen, arriveerde als allereerste op onze verzamelplaats ter Arnhem centraal en nam rustig plaats op een stationsbankje. Wat ik van te voren niet wist was dat ze in de stationshal van Arnhem geen verwarming hebben, of te gierig zijn om deze aan te doen, het was in ieder geval beren koud. Langzaam druppelden de andere deelnemers en de rest van leiding een voor een binnen. De meesten kenden elkaar al en begroette elkaar vrolijk. Nadat iedereen op tijd was gearriveerd was het tijd om werkelijk te vertrekken richting Keulen. Er werd een (emotioneel) afscheid van de meegebrachte ouders genomen en wij gingen er definitief vandoor.

We hadden een prachtige DB trein geboekt voor onze reis, hier is wel even plaats voor een kleine lofuiting voor de Duitse treinen, o wat zijn die mooi, een ongekende luxe en comfort. Bij binnenkomst van de trein zagen we dus ook onze medepassagiers genieten van de prachtige accommodatie. Wij zorgden echter al spoedig voor een ommekeer in hun gemoedstoestand, pakjes speelkaarten werden op de tafels gelegd en de iets te luidruchtige spelletjes begonnen. Na een zeer plezierige reis van anderhalf uur, voor ons dan, niet voor de mensen die dwaas genoeg waren om in onze coupe te blijven zitten, arriveerden wij in Keulen.

Eenmaal uit het station konden we meteen de grootste attractie van Keulen aanschouwen, de dom. Een prachtig staaltje bouwwerk wat maar liefst 632 jaar in beslag heeft genomen, weten we ook waar het gemeenschapsgeld in die tijd naar toe is gegaan.We konden echter niet lang stil blijven staan bij dit monument, het begon hard te regelen. Dus heel modern werd de telefoon erbij gepakt, de route ingevoerd en in een gestaag tempo vervolgden we onze weg tot ons hostel.

Het hostel ligt pal aan de rijn en bood een prachtig uitzicht op de kermis, dat erg mooi verlicht afstak tegen de stedelijke horizon. De kamers werden verdeeld, de tassen uitgepakt, de bedden opgemaakt en nadat iedereen klaar was besloten we nog een kleine excursie te maken. We splitsen ons op in twee groepen, de ene wat jongere helft ging naar de kermis en de andere helft ging eerst wat eten om vervolgens een drankje te doen in een echte Duitse biersalon. Hier kwamen al snel mooie oude verhalen naar boven en zo eindigde onze eerste avond zeer geslaagd.

Zaterdagochtend begonnen we onze dag met een heerlijk ontbijtje in een lokale bakkerij, zelf lekker uitkiezen welke broodjes je wou, wat een luxe. Na dit stevige ontbijt kreeg iedereen zichtbaar meer energie en vervolgden we gezamenlijk onze weg naar het zogenoemde EL-DE haus. Dit gebouw was het hoofdkwartier van de Gestapo (de geheime dienst van de nazi’s) tijdens de tweede wereldoorlog, het is überhaupt nogal een wonder dat dit gebouw nog bestaat, want 90% van de gebouwen in Keulen zijn gesneuveld tijdens de bombardementen van de geallieerden in de tweede wereldoorlog. Dit bezoek was voor alleen behoorlijk indrukwekkend, de cellen waarin de gevangen van de nazi’s hadden gezeten waren nog volledig intact. We konden zelfs de inscripties van de gevangenen op de celmuren nog allemaal lezen, bizar om te zien in welke condities de gevangen werden gehouden. Ook waren we in het voorrecht van een student geschiedenis die ons meer kon vertellen over deze periode. Na dit serieuze uitje was het tijd voor wat ontspanning, we brachten een bezoek aan een enorme lego winkel. Hier was niet alleen veel lego te bewonderen was maar kon iedereen zich weer even kind wanen door zelf weer met lego te spelen. Niemand kon het laten om de goede oude steentjes weer bij elkaar te rapen en zo auto’s, huizen en dingen waarvan ik nog steeds geen idee heb wat ze moesten voorstellen te construeren. Velen creaties later stonden we allemaal weer met lege handen buiten, zoals echte Hollanders dat doen, kijken, kijken niet kopen. In de middag was er vrije tijd waarin we ons in groepjes opdeelde en zo de stad gesepareerd onveilig maakte.

Het avondeten vond plaats in een chique pizzatent, waar het goede eten alleen werd overtroffen door de lekkere serveerster. De sfeer aan onze tafel was zo goed dat ons vriendelijk werd verzocht of we iets zachter konden zijn, ze konden namelijk de klanten aan de telefoon niet meer verstaan. Nadat alle buikjes helemaal vol, of in sommige gevallen zelfs overvol waren, kwamen we tot het uitmuntende idee om met de hele groep nog een bezoekje aan de kermis te brengen. Hier werden hier en daar wat attracties bezocht en voor andere bestond dit vermaak vooral uit een ‘romantische’ wandeling, want niets is zo romantisch als felle lichtjes, kermismuziek en teveel lelijke mensen. De meesten waren hierna volledig uitgeput en vielen eenmaal terug in het hostel al snel in slaap. Echter een klein groepje avonturiers trok er nog op een uit voor een korte nachtelijke excursie, de biersalon van de dag ervoor werd weer bezocht om gezellig met zijn allen een beetje te kaarten en te kletsen.

De laatste dag brak al weer aan, we ontbijtte in een veel te klein cafeetje waar ze maar 1 kookpit hadden en waar iedereen natuurlijk gebakken ei bestelde, de ‘kok’ had nog nooit van zijn leven zo hard gewerkt. Na dit stevige ontbijt stonden we voor een belangrijke keuze, wat we nog gingen doen die dag. Allereerst was er het voorstel om een musea te bezoeken, twee musea sprongen bij ons in het oog: het Ludwig museum en een of andere Romeins museum waarvan ik de naam ben vergeten. Ik koos samen met een paar anderen voor het moderne museum, eigenlijk puur omdat ik hoopte daar ergens een chill bankje te vinden om een beetje bij te slapen. Het mocht echter niet zo zijn, geen chille bankjes, wel heel veel gave kunst. Zelfs ik als totale kunstnietsnut vond het allemaal best wel tof. Ga mij nu niet vragen van wie er allemaal werken hingen en uit welke kunstperiode deze werken kwamen, geen idee. Het leek wel redelijk modern in ieder geval, o ja en Picasso had ik nog gespot. Niet Picasso zelf natuurlijk, maar wat werken van hem. Daarna hebben we lekker gezeten bij de Starbucks, een prachtige brug bezocht, op een heel hoog gebouw gestaan en ik weet zeker dat ik nu het een en ander vergeet. Toen nog even wat gegeten en onze trip zat er al weer op, bijna dan, we moesten natuurlijk nog weer terug met de trein. Dit resulteerde weer in enorm vermaak tijdens de kaartspelletjes en reizigers die verzochten of we iets minder hard konden lachen. Al met een zeer geslaagd weekend al zeg ik het zelf; veel gezien, veel gedaan en veel gelachen.

De leiding van Squibs heel erg bedankt voor het organiseren van deze trip, en alle andere deelnemers ook bedankt voor jullie enthousiasme.
Henk de Denktank

En respect voor iedereen die dit heeft uitgelezen

november 24th, 2012 by Anita Wuestman